Por que a mente humana sente tal simpatía pola rima na poesía, polo ritmo na música, pola simetría nas artes plásticas? Sospeito que tén que ver coa consonancia destes conceptos, na nosa percepción, cos ritmos da Natureza (e polo tanto cos nosos propios biorritmos). E, nese sentido, serían a antítese da concepción liñal do tempo que impuxo a modernidade, e da liñalidade inherente ao modo de vida capitalista-industrial e á súa concepción do progreso material sen fin.
Poesía, ritmo, simetría vs. Capitalismo
Lo último de Breves
Por quê algo conceitualmente positivo como é a proteçom tem virado algo deostado no discurso político
In the recently published (in Spain) new paperback of the Poison Ivy series, I continue to
A los países enriquecidos del Norte —o de Occidente, como gustéis— se les llena la boca
No quiero ir hacia donde va el mundo. Así que déjenme en paz y déjenme atrás.
…es precisamente llamarla inteligencia.