A abundancia enerxética fixo de pegamento para manter artificial e precariamente unidas as clases sociais. Mais rematada a era da abundancia enerxética, e con ela o crecemento económico continuado que alimentou cunha parte sempre crecente (no tempo, non relativamente) da torta o chamado Estado do Benestar, as clases sociais volven ao seu estado natural: separadas e confrontadas con intereses irreconciliables.
Lo último de Breves
Por quê algo conceitualmente positivo como é a proteçom tem virado algo deostado no discurso político
In the recently published (in Spain) new paperback of the Poison Ivy series, I continue to
A los países enriquecidos del Norte —o de Occidente, como gustéis— se les llena la boca
No quiero ir hacia donde va el mundo. Así que déjenme en paz y déjenme atrás.
…es precisamente llamarla inteligencia.