/////

«O cervo na torre» revisitado: fición ou próxima realidade? (I)

O cervo na torreComecei ler a novela gañadora do Premio Xerais no 1994, O cervo na torre, de Darío Xohán Cabana, coa cuestion do cénit do petróleo en mente e tentando albiscar o posible futuro do noso país nesta novela ¿de anticipación? Velaquí comezo algúns extractos que me parecen especialmente interesantes desde ese punto de vista:

Cando eu era pícaro, e xa de grandiño, mallábase o pan a malle. Despois chegaron a degraedoras, e aqueles motores grandísimos de gasolina, montados en rodas (…). Despois empezaron a vir os tractores con tomada de forza, e as degraedoras tamén melloraron. Xa botaban o trigo limpo prós sacos, e unha malla facíase coa metade de xente. E logo, non moitos anos antes daquelo, xa había máquinas que segaban, mallaba, limpaban e empacaban a palla de camiño, todo nas chousas, sen necesidade de traer o trigo prá aira… Outonábase xa sen sucar, eso os que outonaban, que moitos xa non pensaban máis ca nas vacas de leite. Ata as airas se deixaron a campo… E logo acabouse todo, e menos mal que o leite fracasara e se volvera botar bastante pan. Cando se colleu de novo, houbo que volver ós malles, que xa poucos os sabían facer. Os vellos tivemos que aprenderlles ós novos… O que lle quero dicir é que da outra vez o malle debeuse empregar dous mil anos ou máis, sen cambio ningún, e agora xa ve…

Coido que describe moi ben o que pode ser unha involución na tecnoloxía agrícola no noso país cando o combustible estea polas nubes ou simplemente non estea dispoñible. Pero matino eu… e daquela xa nos quedará quen saiba facer a malla á antiga maneira? 🙁

1 Comment

Deja una respuesta

Your email address will not be published.

Este sitio usa Akismet para reducir el spam. Aprende cómo se procesan los datos de tus comentarios.

Lo último de Colapso