De Casdeiro

Nesta época da sociedade de consumo o terreo de batalla social coido que non debería ser (só) a rúa e a fábrica, senón o supermercado. A folga de consumo permanente penso pode ser a ferramenta da loita de clases que supere a folga laboral. Deixarmos de mercar ás grandes empresas que son a fin de contas as que determinan a política económica, mediante un boycott selectivo, pode ter un meirande efecto que deixar de traballarmos un día en todas as empresas e protestar na rúa diante do goberno monicreque de turno, ademais de ser algo ao alcance de todos: traballadores e parados, fixos e precarios. Este sería só un paso nun abandono da mecánica capitalista, que combinado coa autoxestión a todos os niveis, o abandono da banca non-ética, a autoprodución de alimentos e a economía alternativa para fornecernos doutros bens básicos mediante troca, bancos de tempo e moedas complementarias/alternativas, pode ir creando o modelo que substitúa na práctica —sen esperarmos máis, sen demandalo a ninguén— un capitalismo agoniante. A verdadeira folga revolucionaria é comezar a vivir sen capitalismo.