//

Algunhas das propostas políticas máis conscientes do colapso: O Partido da Terra

(Este texto forma parte do cap. 5 do libro A esquerda ante o colapso da civilización industrial, esgotado na súa edición orixinal en galego desde comezos de 2016, e recentemente liberado de balde en PDF.)

Logo do Partido da TerraMalia seren tamén dos que renegan de clasificacións nas coordenadas clásicas no eixo esquerda-dereita e malia a súa escasa representación actual entre as forzas políticas galegas[1], coido que é preciso falar das súas propostas, moitas das cales si que podemos situar claramente na esquerda política. E lonxe de facer mofa delas, como veu sendo frecuente en determinados ámbitos activistas da esquerda galega, debo calificalas como as que demostran maior consciencia da situación real que estamos a vivir neste intre da nosa historia. O feito de que propostas perfectamente coherentes e ben artelladas no plano teórico a prol dunha soberanía sen Estado para Galiza (na liña do que xa apuntamos que se está a propor tamén para Cataluña)[2], a prol dunha soberanía fundamentalmente enerxética e alimentar, a prol dunhas economías sustentables locais de base agraria, e para a reorganización do territorio en base ás entidades naturais a el como son o aldea, a parroquia e mais a bisbarra (xa defendidas polo nacionalismo histórico galego), con estruturas confederadas de democracia directa ancoradas nas experiencias históricas do concello aberto, etc. sexa obxecto de burla e desprezo por parte de moitos, xa fala ás claras de que temos un grave problema de cultura (non só política) á hora de avaliarmos as opcións que temos como país.

O PT é o único partido declaradamente decrecentista que temos na actualidade no país e debería, polo tanto, lonxe de ser ridiculizado, ser imitado por outras forzas con presenza nas institucións e meirande alcance social e mediático, ser referente para a actualización que precisa urxentemente a nosa esquerda e mais o noso soberanismo.

Debo recoñecerlles que sempre son a primeira organización política galega en adoptar as propostas que desde a asociación Véspera de Nada facemos para construír unha Galiza pospetróleo[3] e que realizan un incansable labor de crítica política ás incoherencias das outras forzas políticas de esquerda e nacionalistas galegas, algo que se cadra non facilita a confluencia política con elas, pero que non deixa de estar, por iso, plenamente xustificado, como tamén tento argumentar eu mesmo con este ensaio.

Notas

[1] 11ª forza máis votada nas eleccións ao Parlamento de Galiza en 2012, co 0,22% dos votos.

[2] Evans Pim, Joám (2015): “Mancomunidade: uma terra livre sem estado” en Carlos Taibo & Arturo de Nieves (coords.): Tempos chegados? Sobre o futuro político da Galiza, Galaxia.

[3] http://www.partidodaterra.net/galizasempetroleo/ De feito, varios membros do PT tamén son membros de Véspera de Nada, onde conviven con activistas doutros partidos e unha maioría de membros sen afiliación política.

Deja una respuesta

Your email address will not be published.

Este sitio usa Akismet para reducir el spam. Aprende cómo se procesan los datos de tus comentarios.

Lo último de Colapso